آنچه که باید درباره افسردگی کودکان بدانید

اکثریت افراد تصور می کنند که تنها بزرگسالان به افسردگی مبتلا می شوند، در صورتی که کودکان و نوجوانان نیز ممکن است با افسردگی روبرو شوند. متاسفانه در این میان بسیاری از کودکان هستند که به افسردگی مبتلا شده بودند...

سمیرا هاشمیان
سمیرا هاشمیان آپدیت:
آنچه که باید درباره افسردگی کودکان بدانید

اکثریت افراد تصور می کنند که تنها بزرگسالان به افسردگی مبتلا می شوند، در صورتی که کودکان و نوجوانان نیز ممکن است با افسردگی روبرو شوند. متاسفانه در این میان بسیاری از کودکان هستند که به افسردگی مبتلا شده بودند اما درمان نشده اند، چرا که والدین آنها تشخیص نداده اند آنها افسرده اند. این موضوع برای والدین حائز اهمیت است که درباره ی افسردگی کودکان اطلاعاتی داشته باشند. زمانی که شما علائم افسردگی را درک کنید و دلایل گسترش آن را بدانید، می توانید به روشهای مناسب آن را درمان کنید.

کودکان در معرض افسردگی نیستند

گاهی اوقات افراد بزرگسال تصور می کنند که کودکان نباید افسرده شوند، زیرا آنها از مسائل مربوط به بزرگسالان مانند موضوعات مالی یا چرخاندن امورات خانواده آگاهی ندارند، اما کودکان نیز استرس را تجربه می کنند و حتی کودکانی که زندگی عاری از استرس دارند، ممکن است افسردگی را تجربه کنند. حتی کودکانی که در خانه های بسیار خوب به همراه خانواده زندگی می کنند نیز ممکن است در معرض این معضل قرار بگیرند.

کودکان در معرض افسردگی نیستند

افسردگی در کودکان متفاوت است

در حالی که وقتی بزرگسالان به افسردگی دچار می شوند در بیشتر مواقع ناراحت به نظر می رسند، کودکان و نوجوانان مبتلا به افسردگی ممکن است بیشتر کج خلق و عصبانی باشند. ممکن است که تغییر در رفتارها را مشاهده کنید، مانند افزایش تند خویی یا کاهش نمرات در مدرسه. کودکتان ممکن است پافشاری کند که حال مساعدی دارد یا ممکن است که انکار کند که موضوعی او را ناراحت کرده است. بسیاری از والدین کج خلقی را به عنوان یک مرحله می پندارند و یا فرض می کنند که بخشی از مرحله رشد طبیعی کودک است و بی تفاوت از آن عبور می کنند، اما اگر این کج خلقی بیشتر از دو هفته طول بکشد ممکن است نشانه ای از افسردگی باشد. برخی از کودکان مبتلا به افسردگی اغلب با مشکلات جسمانی مواجه می شوند. آنها ممکن است نسبت به همسالان خود بیشتر درد های معده و سردرد را تجربه کنند.

عدم توانایی بیان مشکلات

کودکان در سنین پایین اغلب مهارتهای کافی در گفتار ندارند و نمیتوانند حال خود را بیان کنند. آنها ممکن است که قادر نباشند احساس خود و یا چیزی را که تجربه کردند توصیف کنند. کودکان بزرگتر درک بهتری از معنی افسردگی دارند اما آنها نیز ممکن است خجالت بکشند و یا اینکه نگران تفاوتشان نسبت به دیگران باشند. در این گونه مواقع بهتر است که سوالات زیادی نپرسید. به جای آن یک دفترچه وقایع روزانه تهیه کنید و تغییرات خلق و خوی او را بعد از مشاهده ثبت و حفظ کنید. در این صورت یک مدرک روشن دارید تا بتوانید آن را به یک متخصص نشان دهید و نگرانی خود را مطرح نمایید.

گزینه های درمان

گاهی اوقات والدین از اینکه درمان افسردگی با داروهای سنگین همراه است ترس دارند. اما این داروها همیشه برای درمان افسردگی لازم نیست. گفتار درمانی روشی دیگر برای درمان محسوب می شود. درنهایت والدین باید تصمیم بگیرند که چه راهکارهایی را باید برای درمان بکار ببرند. این موضوع اهمیت دارد که هم کودکان و هم والدین درباره ی مزایای و خطرات بالقوه هر گزینه ی درمان اطلاعات داشته باشند. اگر متقاعد شدید که فرزندتان افسرده است، مطب متخصص اطفال مکان خوبی برای شروع است. قرار ملاقاتی با یک پزشک را تنظیم کنید و نگرانی های خود را با او در میان بگذارید. پزشک متخصص اطفال می تواند مسائل بالقوه ی مربوط به سلامت جسمی را که ممکن است در نظر شما بیاید را کنار بگذرد. اگر اطمینان حاصل شود، ممکن است فرزندتان به یک متخصص بهداشت روان ارجاع گردد.

گزینه های درمان

گزینه های درمان

افسردگی نشانه ضعف نیست

هر فردی ممکن است به افسردگی مبتلا شود و نشانه ای از ضعف نیست. اگر کودکتان افسرده باشد، خطای شما نیست. در حالی که حوادث زندگی استرس زا، مانند طلاق، ممکن است به افسردگی کمک کند، این فقط یک قطعه کوچک از پازل های احتمالی است. بسیاری از عوامل دیگر، از جمله ژنتیک نیز در این موضوع دخیل هستند.

پیشگیری از افسردگی

همیشه قادر نخواهید بود که از افسردگی در کودکان جلوگیری کنید، اما می توانید اقداماتی را جهت بهبود سلامت روان کودک خود بدون در نظر گرفتن اینکه آیا او از روان سلامتی برخوردار است بکار بگیرید. درباره ی چگونگی کمک به بدن و ذهن او صحبت کنید. تغذیه مناسب، انجام تمرینات ورزشی زیاد و خواب به مقدار کافی در هر شب برای تضمین سلامت روان او در نظر بگیرید. به فرزندتان کمک کنید تا یک زندگی اجتماعی غنی را به دست آورد. مسئولیت هایی را به او بدهید و برای مسئول بودنش پاداش در نظر بگیرید. به او آموزش دهید که چگونه مشکلات خود را حل کند، احساسات خود را به روشی سالم مدیریت کند و استراتژی هایی را ایجاد نمایید تا به او کمک کنید که از عهده موانع و شکست ها برآید. همچنین در مورد سلامت روانی خود صحبت کنید و اولویت های خانواده خود را حفظ کنید.

شما می توانید در مورد سلامت روانی کودک خود پیشگیری کنید

شما می توانید در مورد سلامت روانی کودک خود پیشگیری کنید